در قرن بیست و ششم، ساکنان آرمان‌شهر فردیت خود را از دست داده‌اند و با شماره شناخته می‌شوند. آن‌ها در خانه‌های شیشه‌ای زندگی می‌کنند که به پلیس سیاسی، موسوم به «نگهبانان»، اجازه می‌دهد به راحتی آن‌ها را زیر نظر داشته باشند. همه آن‌ها لباس‌های متحدالشکل می‌پوشند و معمولا یکدیگر را با شماره صدا می‌زنند. آن‌ها از غذاهای مصنوعی تغذیه می‌کنند و در ساعت استراحت، چهار نفره در یک صف با سرود «حکومت واحد» که از بلندگوها پخش می‌شود رژه می‌روند. از آنجا که آن‌ها اجازه دارند در ساعت خاصی (معروف به ساعت رابطه جنسی) پرده‌های خانه‌های شیشه‌ای خود را بکشند. در رأس حکومت واحد شخصی به نام «ولی‌نعمت» قرار دارد که هر سال با رای تقریبا اتفاق آرا توسط کل جمعیت ابقا می‌شود. اصل راهنمای این حکومت این است که خوشبختی و آزادی با هم ناسازگارند.

این درام بر اساس رمان پرفروش هاینریش بل، برنده جایزه نوبل، ساخته شده و کیفرخواستی پرشور علیه مذهب کاتولیک است. هانس شنیر (با بازی هلموت گریم) امرار معاش خود را از طریق دلقک‌بازی می‌گذراند، هرچند او در واقع یک منتقد اجتماعی بسیار پنهان‌کار است. او پس از تحمل دوران کودکی سخت در بن در طول جنگ جهانی دوم، از جمله نازیسم متعصبانه مادرش، از اینکه می‌بیند بسیاری از افرادی که می‌شناسد و دوستشان دارد به شدت درگیر کلیسای کاتولیک شده‌اند، وحشت‌زده می‌شود.

فیلمی جستارگونه از کارگردان چک، وویtech یاسنی، درباره کشور مادری‌اش.

داستان زندگی ۷ دوست در یک شهر کوچک چکسلواکی از سال ۱۹۴۵ تا مدتی پس از سال ۱۹۵۸.

این درام جالب از کارگردان چک، وویچخ یاسنی، نگاهی تکان‌دهنده به این دارد که زندگی چقدر می‌تواند کوتاه باشد و به چهار بخش مجزا تقسیم شده است. در بخش اول، برداشت‌های یک کودک خردسال در حالی که خواهر نوزاد تازه‌متولدشده‌اش به عضویت خانواده درمی‌آید، بررسی می‌شود. در بخش دوم، یک زن جوان برای اولین بار در یک تابستان عاشق می‌شود و در بخش سوم، یک زن روستایی سرسخت و مسن‌تر با تعاونی‌های کشاورزی مبارزه می‌کند. در نهایت، در بخش آخر، همه‌چیز به نقطه آغازین بازمی‌گردد؛ زنی که در آستانه مادربزرگ شدن است می‌میرد، در حالی که عروسش هنوز زایمان نکرده است.

فیلمی درباره زندگی در مناطق مرزی چک پس از اخراج آلمانی‌های سودت.